Άγιος Νικόλαος – τι πραγματικά γνωρίζουμε για αυτόν και θα μπορούσε να ήταν ταξιδιώτης;

Κάθε χρόνο τον Δεκέμβριο εμφανίζεται η ίδια σκέψη: ποιος ήταν στην πραγματικότητα ο Άγιος Νικόλαος; Από πού προήλθε το έθιμο της ανταλλαγής δώρων και έχει αυτή η μορφή κάποια σχέση με τους ταξιδιώτες, στους οποίους αφιερώνουμε χαραγμένες πυξίδες, εξάντες ή ρολόγια; Αποδεικνύεται ότι… έχει αρκετά μεγάλη σχέση!

Ο ιστορικός Νικόλαος – ο άνθρωπος που μετέτρεψε τον θρύλο σε παράδοση

Ο αληθινός Άγιος Νικόλαος υπήρξε πραγματικά. Γεννήθηκε περίπου το 270 στην Πάταρα και στη συνέχεια έγινε επίσκοπος της Μύρας – μιας παραλιακής πόλης που βρίσκεται στις ακτές της σημερινής Τουρκίας. Ήταν γνωστός για τη γενναιοδωρία του, τη βοήθεια προς τους φτωχούς και το γεγονός ότι συχνά το έκανε ανώνυμα.

Από τις πράξεις του προήλθε η παράδοση της προσφοράς δώρων και αργότερα – ο εορτασμός του Αγίου Νικολάου.

Θα μπορούσε ο Νικόλαος να ήταν ταξιδιώτης;

Αν και συνήθως τον φανταζόμαστε σε έλκηθρο που το σέρνουν τάρανδοι, ο ιστορικός Νικόλαος έζησε σε μια περιοχή όπου τα ταξίδια ήταν καθημερινότητα. Η Μύρα ήταν ένα σημαντικό εμπορικό λιμάνι, στο οποίο τακτικά κατέφθαναν έμποροι και ναυτικοί από διάφορα μέρη του κόσμου.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με τους θρύλους, ο Νικόλαος είχε σώσει ναυτικούς κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας στη θάλασσα. Αυτό το γεγονός τον έκανε να θεωρείται μέχρι σήμερα προστάτης των ταξιδιωτών, των ναυτικών και των εξερευνητών.

Μπορούμε λοιπόν να πούμε με βεβαιότητα ότι το πνεύμα του ταξιδιού του ήταν πολύ οικείο.

Νικόλαος – σύμβολο του ταξιδιού και της προσφοράς καλού

Ο σύγχρονος θρύλος του Νικόλαου, που σε μία νύχτα επισκέπτεται όλο τον κόσμο, είναι βέβαια μια όμορφη ιστορία, αλλά και μια μεταφορά για κάτι βαθύτερο — το ταξίδι, την ανακάλυψη και το να φτάνεις εκεί όπου κάποιος περιμένει λίγη καλοσύνη.

Δεν είναι λοιπόν περίεργο που η εικόνα του αγγίζει τόσο έντονα τους ανθρώπους που αγαπούν τα μακρινά ταξίδια, τη ναυσιπλοΐα, τους χάρτες, τα ναυτικά όργανα και ό,τι σχετίζεται με την εξερεύνηση του κόσμου.

Ο Νικόλαος και οι παραδόσεις που άντεξαν στους αιώνες

Για πάνω από 1700 χρόνια η μορφή του Νικόλαου υπέστη μεταμορφώσεις. Σε διάφορους πολιτισμούς η ιστορία του συνδέθηκε με τοπικά έθιμα, μέχρι που δημιουργήθηκε η σημερινή εικόνα – ενός χαμογελαστού γέροντα που όχι μόνο προσφέρει δώρα, αλλά και εμπνέει καλοσύνη, θάρρος και να κοιτάμε «πιο μακριά».

Και αν και σήμερα είναι δύσκολο να διαχωρίσουμε το γεγονός από τον θρύλο, ένα παραμένει σίγουρο: ο Νικόλαος έγινε σύμβολο που φέρνει μαζί του ζεστασιά, ελπίδα και λίγη περιπέτεια.

Γιατί ο Νικόλαος συνδέεται με τους ταξιδιώτες;

Γιατί η ιστορία του ταιριάζει απόλυτα με ό,τι αγαπούν οι εξερευνητές και οι ανακαλυπτές:

• ταξίδι παρά τις δυσκολίες,

• θάρρος μπροστά στο άγνωστο,

• προσφορά καλού στους άλλους,

• ανοιχτότητα στον κόσμο και στους ανθρώπους.

Αυτές είναι αξίες που ενώνουν γενιές και δημιουργούν το κλίμα των γιορτών — μια εποχή όπου πιο πρόθυμα αναζητούμε σύμβολα του ταξιδιού και αντικείμενα που φέρουν μαζί τους ιστορία.

Χαραγμένο ενθύμιο για όσους πιστεύουν στη μαγεία του ταξιδιού

Για πολλούς τα Χριστούγεννα είναι η στιγμή που θέλουν να προσφέρουν στους αγαπημένους τους κάτι που έχει σημασία. Ο Νικόλαος συνδέεται ακριβώς με ένα τέτοιο δώρο — όχι τυχαίο, μελετημένο, ξεχωριστό.

Γι' αυτό τα αντικείμενα που σχετίζονται με την πλοήγηση και την ανακάλυψη του κόσμου επιλέγονται τόσο συχνά ως χριστουγεννιάτικα δώρα.
Χαραγμένη πυξίδα, εξάντας, αντίκα ρολόι ή διακοσμητικό αγαλματίδιο έχουν ακριβώς αυτό που αντιπροσώπευε ο ίδιος ο Νικόλαος: το σύμβολο του δρόμου, του θάρρους και της καρδιάς στραμμένης προς τους άλλους.

Τέτοια αντικείμενα όχι μόνο διακοσμούν τον χώρο — γίνονται ενθύμιο που μένει για χρόνια.

Ο Άγιος Νικόλαος είναι μια μορφή που συνδυάζει την ιστορία, τον θρύλο και το πνεύμα της περιπέτειας. Ήταν άνθρωπος που βοηθούσε τους άλλους, ζούσε σε έναν κόσμο γεμάτο ταξιδιώτες και με τον καιρό ο ίδιος έγινε σύμβολο ενός μεγάλου, μαγικού ταξιδιού.

Ίσως γι' αυτό ταιριάζει τόσο καλά με τον κόσμο των ανθρώπων που αγαπούν να ανακαλύπτουν νέα μέρη — όπως ακριβώς και εκείνος κάποτε ανακάλυπτε τις ανάγκες των άλλων και ανταποκρινόταν σε αυτές με καλοσύνη.